YOLCU
 
    Görüyorum ki, bir an önce varmak istiyorsun oraya. Gerginsin
    kıpır kıpırsın, soluk soluğasın, yay gibisin ey yolcu
    coşkunluğun ne güzel, öfken ne guzel
    Sana selam, sana saygı
    ey yolcu
 
    Fakat düşündün mü yolunun uzunluğunu?
    Neler var yolunun üstünde, düşündün mü?
    Koşar-adim aşabilecek misin şu dağı, geçebilecek misin
    bu hızla şu beli, tırmanabilecek misin bu solukla şu sırtı ?
    Ovada dikenler yollara uçmuştur, kuru dereleri seller basmıştır,
    kar yağmıştır belki o tepelere ? Böyle, uçar gibi geçip
    gidebilecek misin oralardan, hemen varabilecek misin oraya ?
    Belki sırtlanlar üşüşmüştür leşlere, kuzgunlar tutmuştur belki yolları.
    Belki silinmiştir ayak izleri yolcuların.
    Bütün bunları düşündün mü ey yolcu ? çünkü sen, ne ilk yolcususun
    bu yolun, ne de son.
 
    Derim ki sana :
    Nehirler boyu git
    Nerelerde ve niçin durgundur nehirler,
    nerelerde ve niçin hırçındır nehirler,
    nerelerde ve niçin mendereslidir,
    nerelerde ve niçin çağlayanlı ve de çavlanlıdır nehirler,
    gözlerinle gör, duy kulaklarınla
    Gör ve duy ki, nasıl varır nehirler denizlere
 
    Derim ki sana :
    Denize varmaktır amacı nehrin, denize varmak, ey yolcu
    Büyükse dağ, aşamıyorsa üstünden nehir, dolanır çevresini dağın.
    Büyükse kaya, sokup atamıyorsa nehir, birikip birikip taşar
    üstünden, dolanır yanını yöresini. Yokuşsa yolu, koşamıyorsa
    menderesler çizer nehir. uçurum çıkarsa önüne, kapıp bırakır kendini
    nehir, acar kanatlarını; varır varacağı yere, oraya denize
 
    Derim ki sana :
    Nehirler boyu git ve gör nehirlerin nasıl yol aldıklarını
    sen de bir nehirsin ey yolcu
    Senin de varmak istediğin bir yer var
    Gerçekten varmak istiyorsan oraya, nehirlere iyi bak
    Engeller
    nasıl aşılır, öğren nehirlerden
    Yari yolda yok olup gitmek değildir
    amaç, nehirler gibi akıp, nehirler gibi ulaşmaktır oraya
    Varmaktır oraya, ey yolcu
 
    Derim ki sana :
    iyi oku yolunu, avucunun içi gibi bil
    Dizlerini, ciğerlerini,
    yüreğini sıkı tut, iyi dengele
    Ovada koşar gibi vurma kendini
    dik yokuşlara
    uçuruma atlar gibi bindirme kayalara
    << daha koş, daha koş >> diye alkış tutanlara kanıp da, kesilip
    kalma yarı yolda
    Dipdiri varmalısın oraya
    Hız koşuşu değil bu,
    ey yolcu, engelli koşudur bu
    Engelleri asa asa, gücünü koruya
    koruya varmalısın oraya
    çünkü oraya varmaktır amacın, koşmak değil
    Boşuna sevmedim nehirleri
    Aktıkça büyümesi boşuna değil
    nehirlerin
    Akan buyur, ey yolcu
    “ erişir menzil-i maksuduna aheste giden” demiyorum ben sana,
    “tiz reftar olanın payine damen dolaşır”  demiyorum. Böyle
    demiyor çünkü nehirler. Duracaksın, dolacaksın, atlayacaksın,
    aşacaksın, koşacaksın ve varacaksın oraya, diyor nehirler.
    Öyle diyorum ben de
    Beni dinle, beni anla ey yolcu
 
        adım adım
          kulaç kulaç
            ilerliyor nehir
        yoklayıp
           araştırarak
        tartıp
           dengeleyerek
        adım adım
          pençe pençe
             ilerliyor nehir
        birdenbire koçbaşı
        birdenbire ipek bir çarşaf
        ve balıklar kurbağalar yosunlar
        köprüler ve yoksul değirmenleri bozkırın
        birdenbire bir uğultu
        birdenbire bir kıyamet
        bindirip
           çekilerek
        çekilip
           toparlanarak
        varıyor cüceleşip
            devleşerek
        varıyor
          nehirlerce kahkalarla
 
        şarkılar söylemeliyim
            nehirler gibi uzun
            nehirler gibi kollu
            nehirler gibi hırçın
                   ve yumuşak
            ve nehirler gibi
                  dur
                  durak bilmeyen şarkılar söylemeliyim
 
        gitmek
            nehirlerle yan yana
        gitmek
            nehirler gibi zor
            nehirler gibi çetin
            nehirler gibi umutlu
        gitmek
            nehirlerden de öteye
            oraya
               taaa oraya
                  o büyük kurtuluşa
        yüreğim
        yaralı kuşum
          topla ve aç kanatlarını
                                    

 Hasan HÜSEYİN KORKMAZGİL